bradziażyć ()
, ,
czasownik nieprzechodni niedokonany (1.1) wiecznie włóczyć się po knajpach, spelunach, żyć hulaszczo czasownik zwrotny niedokonany bradziażyć się (2.1) bradziażyć (1.1)
(1) (2)
(2.1) Facet pół życia stał pod budką z piwem, rozrabiał, bradziażył się. I nie wiadomo, czy w więzieniu by skończył, czy w rynsztoku […].
(1.1) hulać
bradziażenie
(brodiáżyt') ← (brodít') → włóczyć się, wałęsać się (por. brodzić)