pierdzieć () , ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( pierdnąć) (1.1) wypuszczać gazy trawienne
(1.1)
(1.1) Pierdzą panny, dobrodzieje, • Księża, szlachta i złodzieje, • Nawet papież chociaż miernie, • Też kadzidłem sobie pierdnie.
(1.1) bździć, puszczać gazy, prykać, prukać,
pierdzenie , pierdnięcie , pierdoła / pierdnąć
• पर्द् (pard), पर्दति (pardati)
albański: (1.1) pjerdh angielski: (1.1) fart białoruski: (1.1) пярдзець bułgarski: (1.1) пърдя chorwacki: (1.1) prdjeti czeski: (1.1) prdět dolnołużycki: (1.1) pjerźeś duński: (1.1) prutte esperanto: (1.1) furzi estoński: (1.1) peeretama fiński: (1.1) pierrä francuski: (1.1) péter górnołużycki: (1.1) pjerdźeć hiszpański: (1.1) peer, tirar(se) pedos interlingua: (1.1) peder litewski: (1.1) persti macedoński: (1.1) прди niemiecki: (1.1) furzen nowogrecki: (1.1) κλάνω, πορδίζω perski: (1.1) گوزیدن rosyjski: (1.1) пердеть sanskryt: (1.1) पर्द् slovio: (1.1) perdit (пердит) słoweński: (1.1) prdeti turecki: (1.1) osurmak ukraiński: (1.1) пердіти węgierski: (1.1) fingik