burzyć () ,
czasownik przechodni niedokonany ( zburzyć) (1.1) powodować rozpad czegoś budowanego czasownik przechodni niedokonany ( wzburzyć) (2.1) powodować, że coś kłębi się, pieni się (2.2) wprowadzać niepokój; tracić spokój (2.3) dobijać się, stukać, uderzać czasownik zwrotny niedokonany ( zburzyć się) (3.1) ulegać niszczeniu (3.2) ulegać fermentacji, intensywnie wydzielając pianę czasownik zwrotny niedokonany ( wzburzyć się) (4.1) pienić się, kłębić się gwałtownie (4.2) tracić równowagę, gotować się w zdenerwowaniu (4.3) nie zgadzać się na co
(1.1) Przypomnij, Panie, / synom Edomu, / dzień Jeruzalem, / kiedy oni mówili: «Burzcie, burzcie - / aż do jej fundamentów!»Księga Psalmów 137,7, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Augustyn Jankowski, Lech Stachowiak)..
(1.1) demolować, niszczyć, roznosić, rozpirzać, rozwalać, rujnować, wyburzać (2.1) targać, wzburzać (2.2) naruszać, wzburzać (3.1) niszczyć się (3.2) fermentować, musować (4.1) kipieć, kotłować się, wrzeć, wzburzać się (4.2) gotować się, kipieć, wrzeć, wzburzać się (4.3) buntować się
burzliwość , burzycielstwo , burzyciel , burzycielka , zburzenie , wzburzenie , burzenie , podburzyć, podburzać, zburzyć burzycielski
, Józef Birkenmajer, Spaźniać się czy spóźniać się, „Język Polski” nr 1, styczeń-luty 1923, s. 18, 19.
angielski: (1.1) demolish; (3.2) churn; (4.1) churn arabski: (4.2) جأش białoruski: (1.1) разбураць esperanto: (1.1) detrui; (4.1) muĝi interlingua: (3.2) fermentar włoski: (1.1) demolire, abbattere, distruggere, diroccare, sventrare; (2.2) agitare