Boden ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) grunt, ziemia, podłoże (1.2) dno (np. stawu, naczynia itp.) (1.3) spód (pojemnika) (1.4) podłoga (1.5) strych (1.6) gleba (1.7) dennica
(1.1-7)Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
(1.4) Die Vase fiel auf den Boden und zerbrach in hundert Teile. → Wazon spadł na podłogę i rozbił się na sto kawałków. (1.5) Ich habe die alten Schallplatten auf dem Boden verstaut. → Stare płyty upchnęłam na strychu. (1.6) Gurken benötigen einen fruchtbaren Boden. → Ogórki potrzebują żyznej ziemi. (1.7) Der Boden der Beute hat ein sehr großes Lüftungsgitter. → Dennica tego ula ma bardzo dużą siatkę wentylacyjną.
schwankender / unsicherer / fester Boden • zu Boden fallen / gehen • auf einen fruchtbaren Boden fallen
(1.4) Fußboden (1.5) Dachboden, Speicher (1.6) Erde
bodenlos, bodenständig
auf dem Boden bleiben • an Boden gewinnen • an Boden verlieren • aus dem Boden stampfen • am Boden zerstört sein • zu Boden strecken • ein Fass ohne Boden