autostop ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) sposób podróżowania polegający na przemieszczaniu się zatrzymywanymi po drodze za zgodą kierowców pojazdami
(1.1)
(1.1) Ze dwa lata temu pojechaliśmy z Hirkiem autostopem do Medziugorie.
autostopowicz , autostopowiczka autostopowy
Danuta Buttler, Halina Satkiewicz, Język i my, wydanie I, WSiP, Warszawa 1990, s. 36.
angielski: (1.1) hitch-hiking, hitchhiking bośniacki: (1.1) autostop bułgarski: (1.1) автостоп chorwacki: (1.1) autostop czeski: (1.1) autostop esperanto: (1.1) petveturado francuski: (1.1) auto-stop hiszpański: (1.1) autostop interlingua: (1.1) autostop jidysz: (1.1) היטש (hicz) łotewski: (1.1) autostops nowogrecki: (1.1) ωτοστόπ , οτοστόπ rosyjski: (1.1) автостоп rumuński: (1.1) autostop słowacki: (1.1) autostop węgierski: (1.1) autóstop włoski: (1.1) autostop
autostop ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) autostop
autostoper
autostop ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) autostop
autostoper
autostop ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) autostop
(1.1)
autostop ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) autostop
(1)
autostopista /, autoestopista /
forma równoważna, rzadziej spotykana: autoestop
autostop ()
rzeczownik (1.1) autostop
autostop ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) sygnalizator świetlny sterujący ruchem na skrzyżowaniu (1.2) automatyczny system zatrzymywania (1.3) autostop
autostopist , autostopistă
autostop ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) autostop (1.2) hamulec automatyczny
(1.1)
(1.1) stop
autostopár , autostopárka autostopársky
autostop ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) autostop
(1.1)
(1.1) viaggiare con l'autostop → podróżować autostopem
autostoppista
+