błagać () ,
czasownik niedokonany (1.1) żarliwie, usilnie prosić
(1.1)
(1.1) Sandra, udając ciężko przestraszoną, od razu zaczęła przepraszać Stasia błagając, aby wszystko jej wybaczył.
(1.1) błagać o pomoc • błagać o przebaczenie
(1.1) upraszać, nalegać
błaganie , przebłaganie , przebłagiwanie , wybłaganie , wybłagiwanie , ubłaganie , ubłagiwanie błagający, błagany, błagalny przebłagać , przebłagiwać , ubłagać , ubłagiwać , wybłagać , wybłagiwać
błagać na wszystkie świętości
→ wielbić
angielski: (1.1) beseech, supplicate, plead baskijski: (1.1) erregutu, arrenka eskatu, otoiztu białoruski: (1.1) маліць, умаляць, упрошваць chiński standardowy: (1.1) 请求 (qǐngqiú), 求 (qiú) duński: (1.1) bede, bønfalde francuski: (1.1) supplier, implorer hiszpański: (1.1) suplicar, implorar, rogar interlingua: (1.1) deprecar, obsecrar, rogar, supplicar, implorar jidysz: (1.1) באַשווערן (baszwern), בעטן רחמים (betn rachmim) kataloński: (1.1) implorar litewski: (1.1) maldauti łaciński: (1.1) oro, imploro, deprecor, exoro, supplico, comprecor, obsecro nowogrecki: (1.1) ικετεύω rosyjski: (1.1) умоля́ть ukraiński: (1.1) благати włoski: (1.1) implorare, supplicare