__TOC__ scivolo ()
rzeczownik (1.1) ciekawość
(1.1)
(1.1) La kursanoj estis ege kontentaj. Ridoj traflugis la ĉambron, kaj ĉiuj partoprenis en la interparolo - en la lingvo internacia! - kun scivolo kaj intereso.Claude Piron, La dikulino → Kursanci byli ogromnie zadowoleni. Śmiechy przeleciały przez pokój i wszyscy, uczestniczyli w konwersacji – w języku międzynarodowym - z ciekawością i zainteresowaniem. (1.1) Pri tio, princo, vi ekscios nur en la temploj, ĉe la piedo de la altaroj – diris la ĉefepiskopo. – Nur tie via nobla scivolo povas esti kontentigita.Bolesław Prus, La faraono, tłum. Kazimierz Bein, Kabe, Księga I, Rozdział XXII, wyd. GEO 2015. → O tym, książę, dowiesz się tylko w świątyniach, u stóp ołtarzy — mówił arcykapłan. — Tylko tam szlachetna ciekawość twoja może być zaspokojona.
(1.1) nura scivolo → zwykła ciekawość • denaska scivolo → wrodzona ciekawość
scivolemo, scivoleco scivoli scivola scivole
scivolo ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) zjeżdżalnia
scivoloso