hałaśliwy () , ,
przymiotnik (1.1) powodujący hałas (1.2) powodujący rozgłos
(1.1-2)
(1.1) Gdzieś w krzakach odzywały się hałaśliwe, natrętne słowiki, głusząc cierpliwy jazgot pasikoników. (1.2) Rząd stanowy po hałaśliwej akcji propagandowej zmobilizował całą ochotniczą milicję.
(1.1-2) głośny
hałas , hałaśliwość , hałasowanie hałasować hałaśliwie
angielski: (1.1) noisy, boisterous arabski: (1.1) صاخب baskijski: (1.1) zaratatsu czeski: (1.1) hlučný, rámusivý francuski: (1.1) bruyant hiszpański: (1.1) bullicioso, ruidoso interlingua: (1.1) ruitose, strepitose japoński: (1.1) うるさい, やかましい jidysz: (1.1) טומלדיק neapolitański: (1.1) fracassuso niemiecki: (1.1) lärmig nowogrecki: (1.1) θορυβοποιός, θορυβώδης portugalski: (1.1) buliçoso rosyjski: (1.1) шу́мный; (1.2) гро́мкий słowacki: (1.1) hluèný szwedzki: (1.1) bråkig, bullersam turecki: (1.1) gürültülü, sesli ukraiński: (1.1) галасливий włoski: (1.1) chiassoso, rumoroso