buchalter ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) księgowy
(1.1)
(1.1) Wakuje wprawdzie posada buchaltera, jest miejsce technika, ale to wszystko nie dla pana: pensje małe i specjalności, które trzeba znaćWładysław Reymont, Ziemia obiecana, Rozdział VI. (1.1) Buchalter firmy „Mojżesz Katz” był gburem. Pan Katz wyrzucił go i przyjął nowego buchaltera. Był to anioł i wersalczyk w jednej osobie: cichy, spokojny, grzeczny, układny, słowa głośnego nie umiał powiedziećJulian Tuwim, A propos... 200 pereł humoru, s. 11.
(1.1) księgowy
buchalteria buchalterka buchalteryjny
(1.1)