__TOC__ cagar ()
czasownik nieprzechodni (1.1) srać, wypróżniać się czasownik przechodni (2.1) srać (czym) (2.2) spieprzyć, zniweczyć, spierdolić
(1) (2)
(1.1) ¡Vete a cagar al campo! → Idź srać na pole! (2.2) Por su inexperiencia esos tíos han cagado el negocio. → Przez swój brak doświadczenia ci faceci spierdolili sprawę.
(1.1) defecar, excretar, deponer, evacuar, expeler, hacer caca, hacer de vientre, obrar, jiñar (2.2) estropear, echar a perder, fastidiarla, cagarla
cagarse cagado, cagón, cagueta cagada , cagado , cagadero , cagajón , cagalera , cagarruta , cagatorio , cagatintas , cagón , cagona , cagueta /, cagódromo , cagachín , cagarria , cague
cagarla → spieprzyć, zniweczyć, spierdolić que te cagas → zajebisty caga el rey, caga el papa; sin cagar, nadie se escapa → i król na dziurawym tronie siaduje, gdy dobrze obiaduje como come el mulo, caga el culo → jak sobie pościelesz, tak się wyśpisz
cagar ()
czasownik (1.1) srać
(1.1) defecar
cagar ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) szept, szeptanie (1.2) sekret, tajemnica
cagair