parfait

parfait ()

przymiotnik (1.1) doskonały, perfekcyjny (1.2) zupełny, skończony

(2.1) (participe passé) czasownika parfaire (2.2) 3. trybu oznajmującego czasownika parfaire

(1) parfait , parfaite ; parfaits , parfaites

(1.2) Eux vivent en parfaite contradiction avec l'injonction « tu ne tueras point » (…)Végétalisme éthique: Leon Tolstoi. → Oni żyją w zupełnej sprzeczności z nakazem "nie zabijaj" (…).

(1.1) défectueux, imparfait

parfaire parfaitement perfection