dwukrotny () ,
przymiotnik (1.1) odbywający się/powtarzający się dwa razy (1.2) taki, który osiągnął/zdobył/robił coś dwa razy (1.3) dwa razy większy bądź mniejszy od czegoś
(1.1-3)
(1.1) O ile armata uzyskała ocenę pozytywną, to urządzenia do kierowania ogniem z powodu dwukrotnych awarii zdyskwalifikowano. (1.3) Przebicie jest więc dwukrotne. – Z tego, co zarabiamy, możemy utrzymać rodziny, dać pracę kilkudziesięciu pracownikom firmy i kolejnym, od których odbieramy makulaturę – mówi Sobczyk.
dwukrotność dwukrotnie, dwakroć, podwójnie dwakroć
Według dawniejszej terminologii wyraz zaliczano do liczebników wielokrotnych.
angielski: (1.1) twofold białoruski: (1.1) двухразовы, двухкратны; (1.3) двухкратны bułgarski: (1.1) двукратен; (1.2) двукратен esperanto: (1.1) duobla niemiecki: (1.1) zweimalig rosyjski: (1.1) двукратный