__TOC__ comber ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) mięso z grzbietu niektórych zwierząt (1.2) pieczeń z combra (1.1) (1.3) rodzaj ciasta z polewą czekoladową i posypką z migdałów i orzechów (1.4) zabawa przekupek w tłusty czwartek, zapusty;
(1.1-4)
(1.1) Za upieczenie combra odpowiadał ksiądz kapelan. (1.2) Ugoszczono ich jelenim combrem i dobrym winem. (1.3) Upieczony przez Hildzię czekoladowy comber zniknął w try miga. (1.4) […] kto zaś z dystyngwowanych niewiadomy nadjechał albo nadszedł na ten comber, wolał się opłacić niż po błocie, a jeszcze z babami, skakaćJ. Kitowicz, Opis obyczajów za panowania Augusta III — Comber.
(1.1) comber + (1.2) comber +
(1.1) barani / sarni comber • comber jelenia / królika • upiec comber (1.2) jeść / podać comber (1.3) comber czekoladowy / rumowy (1.4) iść na comber
(1.4) babski comber
comberek combrowy
(1.1-3) (1.4) być może lub Roman Zawiliński, Streszczenie „Prac Filologicznych”, „Poradnik Językowy” nr 3/1908, s. 46.
inna pisownia cąber, cąbr, cząbr, cząber
comber ()
(1.1-2) (1.3)
rzeczownik (1.1) postrzygacz (1.2) gręplarka, czesarka (1.3) kabryl