zarzut ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) słownie sformułowane zastrzeżenie wobec kogoś lub czyjegoś zachowania (1.2) część aktu oskarżenia opisująca charakter popełnionego wykroczenia lub przestępstwa
(1.1-2)
(1.1) Twoje zarzuty mnie dotknęły. (1.2) Oskarżonemu postawiono wiele zarzutów.
(1) zarzut wobec kogo/czego
(1) postawić zarzut komuś • zbić / oddalić zarzut • sformułować zarzut wobec kogoś • mieć postawiony / ciążący na kimś zarzut • odeprzeć zarzut oparty na czymś • odpowiedzieć na przedstawiony zarzut • zatrzymać kogoś pod zarzutem • aresztować/zatrzymać pod zarzutem = aresztować/zatrzymać z powodu zarzucanego czynu
(1.1) wymówka
(1.1) pochwała, komplement
(1.1) oskarżenie
zarzucanie , zarzucenie , zarzucik , rzut zarzucać , zarzucić
bez zarzutu → idealnie, nienagannie
rzeczownik od czasownika
często używane nieprawidłowe formy: zarzut dla kogoś; ma zarzut
angielski: (1.1) reproach, objection, reproof; (1.2) accusation arabski: (1.1) اعتراض (iʿtirāḍ) bułgarski: (1.1) възражение , упрек , укор chiński standardowy: (1.1) 责备 (zébèi), 异议 (yìyì) chorwacki: (1.1) prijekor , primjedba , prigovor czeski: (1.1) výtka ; (1.2) obvinění , obžaloba duński: (1.1) bebrejdelse , indvending , indsigelse esperanto: (1.1) akuzo, akuzaĵo estoński: (1.1) etteheide, vastulause, vastuväide, süüdistus; (1.2) süüdistus fiński: (1.1) moite, nuhde, vastalause francuski: (1.1) reproche, objection hebrajski: (1.1) התנגדות (hitnag'dút) hiszpański: (1.1) reproche , objeción indonezyjski: (1.1) keberatan, celaan, comelan, dampratan, penolakan, teguran japoński: (1.1) 非難 (hinan), 叱責 (shisseki) jidysz: (1.1) zarzuty מיזמור (mizmer) kataloński: (1.1) reprotxe , objecció koreański: (1.1) 책망, 꾸중, 이의 litewski: (1.1) priekaištas , prieštara łaciński: (1.1) exprobratio łotewski: (1.1) iebildums , pārmetums niderlandzki: (1.1) bezwaar , tegenwerping , verwijt niemiecki: (1.1) Einwand , Tadel , Rüge , Vorwurf ; (1.2) Vorwurf norweski (bokmål): (1.1) bebreidelse , innvending / nowogrecki: (1.1) επίπληξη , ένσταση , αντίρρηση portugalski: (1.1) reproche , objeção rosyjski: (1.1) выговор ; (1.2) обвинение rumuński: (1.1) reproș , obiecție serbski: (1.1) прекор (prekor) , примедба (primedba) , приговор (prigovor) słowacki: (1.1) námietka , výčitka , pokarhanie słoweński: (1.1) očitek , graja , ugovor szwedzki: (1.1) förebråelse , klander ; (1.2) anklagelse turecki: (1.1) itiraz, tekdir, azar, sitem, serzeniş ukraiński: (1.1) докір , дорікання , заперечення ; (1.2) звинува́чення węgierski: (1.1) kifogás, ellenvetés, szemrehányás, feddés, dorgálás wietnamski: (1.1) lời trach, lời trách mắng, sự phản đối włoski: (1.1) rimprovero , obiezione