ceklarz ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) podlegający burmistrzowi pachołek pilnujący porządku w mieście;
(1.1)
(1.1) Śladów żadnych zwęszyć nie mogłem — mówił smutnym głosem Kubala. — Ale oko nad tem mam i ceklarzom po trzy dukaty przyobiecałem, jeżeli na trop wpadnąFerdynand Ossendowski, Pod polską banderą, rozdz. XIII, Zemsta, wyd. Książnica-Atlas, Lwów–Warszawa 1929..
ceklacja , ceklarstwo , ceklmistrz , ceklowanie , ceklownik ceklarka ceklować ceklarski
→ nocny stróż miejski < → stróż < → krążyć
niemiecki: (1.1) Stadtknecht