nowicjat ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) okres próbny kandydata do zakonu; (1.2) część klasztoru przeznaczona dla odbywających nowicjat (1.1) (1.3) grupa zakonników wspólnie odbywająca nowicjat (1.1)
(1.1-3)
(1.1) Masseo odbył nowicjat w Miejskiej Górce. (1.2) Osobom postronnym nie wolno wchodzić na nowicjat bez zgody magistra. (1.3) Było upalnie i cały nowicjat pojechał nad wodę.
(1.1) probacja
Nowak , nów , nowicjusz , nowicjuszka , nowicjacik nowicjacki, nowiowy
(1.1-2) < , novitiatus
angielski: (1.1) novitiate; (1.2) novitiate baskijski: (1.1) nobiziotza; (1.2) nobiziotegi białoruski: (1.1) навіцыят chorwacki: (1.1) novicijat czeski: (1.1) noviciát duński: (1.1) noviciat esperanto: (1.1) novicado fiński: (1.1) noviisi francuski: (1.1) noviciat hiszpański: (1.1) noviciado ; (1.2) noviciado indonezyjski: (1.1) novisiat japoński: (1.1) ノビシャド limburski: (1.1) noviciaat łaciński: (1.1) novitiatus niemiecki: (1.1) Noviziat portugalski: (1.1) noviciado rosyjski: (1.1) новициат słowacki: (1.1) noviciát ukraiński: (1.1) новіціат węgierski: (1.1) noviciátus włoski: (1.1) noviziato ; (1.2) noviziato