koński ()
, ,
przymiotnik dzierżawczy (1.1) należący do konia przymiotnik relacyjny (2.1) związany z koniem, dotyczący konia przymiotnik jakościowy (3.1) charakterystyczny dla konia, mający cechy konia
(1-2) (3.1)
(1.1) Nagły tupot końskich kopyt był jakby ocknieniem z dziwnego snu. (1.1) Jej kroki na kocich łbach bębnią jak niedawno kopyta końskie.
(1.1) koński zad • końska grzywa • końskie kopyto / łajno / włosie (2.1) bób koński • koński ząb • narzępik koński (3.1) włosy związane w koński ogon
(1-3) szkapi
Końskie /, koniarz , koniowate , koniucha , koniuch , konisko , koń , konik , konina , konnica , koniuszy , koniuszanka konny, koniowaty
końska dawka • końska kuracja • końska szczęka • końskie okulary • końskie zdrowie • koński ogon • koński organizm
Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 21.
angielski: (1.1) equine, horse's białoruski: (1.1) конскі; (2.1) конскі; (3.1) конскі czeski: (2.1) koňský; (3.1) koňský esperanto: (1.1) ĉevala hiszpański: (1.1) caballar; (2.1) de caballo; (3.1) equino kaszubski: (1.1) kóńsczi niemiecki: (1.1) Pferde- rosyjski: (2.1) конский; (3.1) конский sanskryt: (1.1) अश्वक słowacki: (2.1) konský; (3.1) konský ukraiński: (1.1) кінський, конячий