spalić ()
, ,
czasownik przechodni dokonany ( spalać) (1.1) poddać coś działaniu ognia, zniszczyć ogniem (1.2) zbyt mocno przypiec (1.3) zniszczyć coś żrącą substancją, zbyt intensywną eksploatacją (o urządzeniach elektrycznych) (1.4) zużyć jako paliwo (1.5) (w niektórych grach zespołowych) podać piłkę do innego zawodnika swojej drużyny w chwili, gdy między nim a bramką przeciwnika nie ma żadnego zawodnika drużyny przeciwnej (1.6) zepsuć najczęściej dowcipną opowieść poprzez pomylenie treści, przedwczesne zdradzenie zakończenia, lub niewłaściwie ukazanie puenty (1.7) zdekonspirować, zdradzić miejsce czyjegoś pobytu
(1)
(1.1) Przed wypowiedzeniem wojny ambasador spalił wszystkie ważne dokumenty.
(1.2) spalić kotlety (1.6) spalić dowcip / kawał
(1.1-3) zjarać (1.1) puścić z dymem (1.2) przypalić
aspekt niedokonany spalać palić, rozpalać, wypalić , wypalać spalinówka , spalinowiec , spalina , palenie , spalanie , palnik , spalenie , spalony, spalenizna, spalarnia, spaliny spalony spalić kawał • spalić na panewce • spalić za sobą mosty • usta/wargi spalone gorączką • usta/wargi spalone pragnieniem
angielski: (1.1) burn arabski: (1.1) حرق (1.2) ;حرق szwedzki: (1.1) bränna, bränna upp, bränna ner; (1.2) bränna, bränna vid; (1.4) förbränna; (1.5) passa offside ukraiński: (1.1) спалити wilamowski: (1.1) ferbrin