kołodziej ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) rzemieślnik wyrabiający i naprawiający koła do wozów; rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) w kolarstwie: rower marki WheelerStefan Wiertlewski, Grindowanie na pegach, czyli o zapożyczeniach angielskich w socjalnej odmianie języka, w: Język. Komunikacja. Informacja 1/2006 pod red. P. Nowaka i P. Nowakowskiego, s. 73.
(1.1) (2.1)
(1.1) rzemieślnik
kołodziejstwo kołodziejski
(1.1) < → robić; podobna konstrukcja dla słów „złodziej”, „dobrodziej”; źródłosłów nazwiska Kołodziej (2.1) neosemantyzm, kalka z , przetłumaczenie nazwy firmy
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
angielski: (1.1) wheelwright, wheeler czeski: (1.1) kolář dolnołużycki: (1.1) kołoźej duński: (1.1) hjulmager francuski: (1.1) charron górnołużycki: (1.1) kołodźej łaciński: (1.1) raedarius niemiecki: (1.1) Stellmacher norweski (bokmål): (1.1) hjulmaker norweski (nynorsk): (1.1) hjulmakar rosyjski: (1.1) колесник słowacki: (1.1) kolár ukraiński: (1.1) колісник węgierski: (1.1) kerékgyártó, bognár wilamowski: (1.1) roder , rodmaher , kołodźej włoski: (1.1) carradore , carpentiere