Buddha ()
rzeczownik (1.1) Budda
Buddhist Buddhist
(1.1)
Buddha ()
rzeczownik, rodzaj wspólny, nazwa własna (1.1) Budda
(1.1) Hvor man i Indien havde Buddha til at lede den vegetariske bevægelse frem, havde grækerne filosoffer. → Podczas, gdy w Indiach ruch wegetariański prowadził Budda, Grecy mieli filozofów.
buddha , buddisme , buddhist
Buddha ()
rzeczownik, nazwa własna (1.1) Budda
buddhic
(1.1)
Buddha ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) Budda
(1.1)Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
Buddhismus , Buddhist , Buddhistin buddhistisch
(1.1)
Buddha ()
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna (1.1) Budda
(1.1)
(1.1) Buddha ble opplyst da han mediterte under et tre. → Budda oświecił się medytując pod drzewem.
buddhisme , buddhist buddhistisk
(1.1)
Buddha ()
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna (1.1) Budda
(1.1) anubuddha • buddhânubuddha
Buddha ()
rzeczownik, nazwa własna (1.1) Budda
buddhizmus, buddhista buddhista