bekać ()
,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( beknąć) (1.1) odbijać się czasownik zwrotny niedokonany bekać się (2.1) o jeleniu: zaspokajać popęd seksualny
(1.1)
(1.1) Pociągnął łyk piwa z kufla i beknął siarczyście aż obudził się kot śpiący na piecu. (2.1) W wrześniu. Zające czwarty raz w tym miesiącu się kocą; jelenie w końcu bekać się zaczynają. (2.1) Po zrzuceniu rogów ielenie się rozdzielaią, młodzież tylko w kupach zostaie. Zaczynaią bekać się czyli ruię na końcu sierpnia, beczą głosem wielkim, a wtenczas dni i nocy bezsenne prowadzą…
bek beknąć
angielski: (1.1) burp hiszpański: (1.1) eructar, regoldar łaciński: (1.1) erugo niemiecki: (1.1) rülpsen nowogrecki: (1.1) ρεύομαι rosyjski: (1.1) рыгать tuvalu: (1.1) putinae włoski: (1.1) ruttare