befordran ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) przesłanie, transport (1.2) awans
(1) en befordran, befordran; befordringar, befordringarna
(1.1) befordran av något till någon → przesłanie czegoś komuś
(1.1) transport, förflyttande, förflyttning (1.2) tjänsteuppflyttning, avancemang, upphöjelse
befordra
złożenie rzeczownikowe vidarebefordran
(1.1) od → przesyłać (1.2) od → awansować