gadać () , ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( brak) (1.1) mówić, rozmawiać (1.2) mówić językiem literackim, nie gwarą czasownik zwrotny niedokonany gadać się ( brak) (2.1) kłócić się
(1.1) (2.1)
(1.1) Zamiast tyle gadać moglibyście się wziąć do roboty.
(1.1) gadać o + • gadać z +
gadulstwo , gadatliwość , gadałka , gadanie , gadanina , gadka , gaduła /, dogadywanie , dogadanie , obgadywanie , obgadanie , pogadanie , pogadanka , przegadywanie , przegadanie , rozgadywanie , rozgadanie , ugadywanie , ugadanie , wygadywanie , wygadanie , zagadywanie , zagadanie , przygadywanie , przygadanie , niedogadywanie , niedogadanie , zgadywanie , zgadnięcie , zagadka , zagadkowość dogadywać , dogadać , obgadywać , obgadać , pogadać , przegadywać , przegadać , rozgadywać , rozgadać , ugadywać , ugadać , wygadywać , wygadać , zagadywać , zagadać , zgadać , zgadywać , zgadnąć gadany, gadatliwy, pogadankowy, zagadkowy zagadkowo, gadatliwie gadanie, gadu-gadu
gadać, co ślina na język przyniesie • gadać jak najęty / gadać jak nakręcony • gadać po próżnicy • gadać od rzeczy • mieć gadane • gadał dziad do obrazu, a obraz doń ani razu • głuchemu gadać - groch na ścianę rzucać • za głos Boski uznają, co wszyscy ludzie gadają • gadać z nim – to jak plewy młócić • szkoda gadać
• gad
angielski: (1.1) chatter, gab, talk chiński standardowy: (1.1) 说话 (shuōhuà) esperanto: (1.1) babili francuski: (1.1) bavarder kaszubski: (1.1) gadac, plestac niemiecki: (1.1) schwätzen polski język migowy: rosyjski: (1.1) болтать ukraiński: (1.1) базікати, теревенити wenedyk: (1.1) fabłar wilamowski: (1.1) kuza