balo ()
czasownik (1.1) zepsućAlfred Malandra, A New Acholi Grammar, Eagle Press, 1955, s. 93.
balo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) piłka
balokopanje
balo ()
rzeczownik (1.1) bal, przyjęcie taneczne
(1.1)
(1.1) Ŝia patro donis hieraŭ grandan balon. → Jej ojciec urządził wczoraj wielki bal.
(1.1) doni balon → urządzać bal
balejo, balrobo, balŝuo, balmantelo, balreĝino, kostumbalo, maskobalo, piĵamo-balo sen regalo ne estas balo
balo ()
rzeczownik (1.1) bal
balo ()
czasownik (1.1) beczeć (1.2) głupio mówić (1.3) tańczyć
(1) bālo, bālāre, bālāvi, bālātum
(1.3) ballo
(1.1) balatus
balo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zniszczenie
balo ()
rzeczownik (1.1) bal (z tańcami)
(1.1)
(1.1) Karnavalın kapanış balosu gün ağarıncaya kadar sürdü. → Ostatni bal karnawału trwał do białego rana.