erinra ()
czasownik przechodni i nieprzechodni (1.1) przypominać (komuś) o czymś czasownik nieprzechodni (2.1) przypominać coś, być podobnym do czegoś (2.2) mieć zarzuty, obiekcje, zastrzeżenia czasownik zwrotny erinra sig (3.1) przypominać sobie
(1-3) att erinra, erinrar, erinrade, erinrat, erinra! ; pres. part. erinrande, perf. part. erinrad
(1.1) erinra (någon) om något → przypominać (komuś) o czymś (2.1) erinra om något → przypominać coś (2.2) erinra mot något → mieć zastrzeżenia do czegoś
(2.2) ha inget att erinra mot något/någon → nie mieć nic do zarzucenia czemuś/komuś
(1.1) påminna, uppmärksamma (2.1) likna, påminna (2.2) invända, anmärka, påpeka (3.1) påminna sig, minnas
erinran, erinrande, erinring