drwić () , ,
czasownik niedokonany (1.1) szydzić z kogoś, wyśmiewać, kpić, lekceważyć kogoś lub coś
(1.1)
(1.1) Uczę się bez gniewu żyć choć ciągle ze mnie drwią.W. Waglewski: Faza (1.1) Wszyscy drwią z samochwalców, a jednak im blaga w życiu pomaga.
drwienie , drwina , drwinka drwiący drwiąco
angielski: (1.1) jeer, mock arabski: (1.1) استهزأ esperanto: (1.1) moki interlingua: (1.1) irrider japoński: (1.1) 嘲る (あざける, azakeru), 嘲笑う (あざわらう, azawarau), 嘲笑する (ちょうしょうする, chōshō suru) niemiecki: (1.1) spotten nowopruski: (1.1) bebīntun portugalski: (1.1) zombar rosyjski: (1.1) насмехаться szwedzki: (1.1) gäckas, gyckla, raljera