uczta () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) duże, wystawne przyjęcie (1.2) ciekawe wydarzenie, zazwyczaj o charakterze kulturalnym; bardzo przyjemne przeżycie estetyczne, duchowe
(1.1-2)
(1.1) uczta weselna • wyprawiać ucztę (1.2) uczta kulturalna / duchowa • uczta dla oczu / oka / uszu / ucha
(1.1) biesiada, bankiet, przyjęcie;
(1.1) wesele
ucztowanie , cześć ucztować cześć czestny
lukullusowa uczta • uczta Baltazara
→ okazanie szacunku, uczczenie < , *učьtǫ → okazać cześć
angielski: (1.1) feast esperanto: (1.1) festeno hiszpański: (1.1) banquete , festín ; (1.2) deleite , regalo łaciński: (1.1) cena nowogrecki: (1.1) συμπόσιο , συνεστίαση , ευωχία ; (1.2) τέρψη rosyjski: (1.1) пир tahitański: (1.1) tāmāʻaraʻa ukraiński: (1.1) банкет wilamowski: (1.1) banket, ymys włoski: (1.1) convivio , imbandigione