tatar ()
,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy (1.1) befsztyk tatarski z surowej wołowiny; (1.2) potrawa z każdego mielonego lub siekanego surowego mięsa
(1.1-2)
(1.2) Polska wódka do polskich dań niezmiennie dobrze nam smakuje. Temu, że śledzik lubi pływać, zaprzeczyć nie sposób, a do tatara kieliszek zimnej, czystej wódki to oczywista oczywistośćPOLISH VODKA TOUR BO PIĆ TRZA UMIĆ.
(1.1) świeży tatar • tatar z polędwicy / z ligawy • tatar z jajkiem / kaparami (1.2) tatar z łososia / ze śledzia / z tuńczyka
(1.1) befsztyk tatarski
Tartaria , tatarski , Tatar , Tatarka , tatarka , Tatarzątko tatarski
(derywacja wsteczna)Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 20.
zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
(1.1)
tatar ()
(1.1) Tatar, tatarski
tataro, Tatarujo, tatarino tatara
tatar ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) Tatar
(1.1) en tatar, tataren, tatarer, tatarerna
tatariska tatarisk
tatar ()
przymiotnik (1.1) tatarski
(1.1)
(1.1) Tatar telendä söyläşä alasıñmı? → Czy mówisz ( czy możesz rozmawiać) po tatarsku?
tatarça tatarça