ambicja () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pragnienie osiągnięcia czegoś trudnego (1.2) trudny cel życiowy, który chce się osiągnąć
(1.1-2)
(1.1) Ambicja nie pozwalała jej zrezygnować. (1.2) Jego ambicją był doktorat na Harvardzie.
(1.1) pragnienie, aspiracja;
ambicjonować ambitny, ambicyjny, ambicjonalny ambicjant , ambicyjka , ambicjusz , ambicjonerstwo ambicyjnie, ambicjonalnie
nie mieć ambicjiDaniela Podlawska, Magdalena Świątek-Brzezińska, Słownik frazeologiczny języka polskiego, Bielsko-Biała 2008, s. 39.
angielski: (1.1) ambition białoruski: (1.1) амбіцыя , самалюбства bułgarski: (1.1) амбиция czeski: (1.1) ctižádost , ambice duński: (1.1) ambition esperanto: (1.1) ambicio fiński: (1.1) kunnianhimo francuski: (1.1) ambition hebrajski: (1.1) אמביציה hiszpański: (1.1) ambición indonezyjski: (1.1) gairah interlingua: (1.1) ambition jidysz: (1.1) אַמביציע (ambicje) kataloński: (1.1) ambició łotewski: (1.1) godkāre niemiecki: (1.1) Ehrgeiz norweski (bokmål): (1.1) ambisjon norweski (nynorsk): (1.1) ambisjon nowogrecki: (1.1) φιλοδοξία portugalski: (1.1) ambição rosyjski: (1.1) амбиция szwedzki: (1.1) ambition ukraiński: (1.1) амбіція węgierski: (1.1) becsvágy, ambíció wietnamski: (1.1) cao vọng włoski: (1.1) ambizione