__TOC__ globus ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) kulisty model Ziemi, sfery niebieskiej lub innego ciała niebieskiego z umieszczoną (narysowaną lub naklejoną) na nim mapą; (1.2) objaw histerii, odczuwanie wrażenia zatykania gardła; (1.3) rozum, inteligencjaMałgorzata Stefaniak, „Absztyfikant założył ancug”, czyli o niemieckich zapożyczeniach we współczesnej polszczyźnie potocznej, w: Język, Komunikacja, Informacja nr 6/2011, red. I. Koutny, P. Nowak, s. 220. (1.4) odmiana seleraZofia Dobrakowska-Kopecka, Kazimiera Pyszkowska, Warzywa z mojego ogródka, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1987, s. 96. rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy (2.1) głowa
(1.1-3) (2.1)
(1.1) Drugi pokój z dwoma oknami jest bardzo oryginalny: wygląda bowiem na pracownię naukową. Jest w nim […] kilka stojących półek, napełnionych książkami i atlasami, czarna tablica na stalugach z kredą i gąbką, (…) wielka szafa, pełna przyrządów fizycznych i chemicznych. (…) Nie brak też retort, słoików i flaszek z odczynnikami, jest globus astronomiczny (…)B. Prus: Emancypantki. (1.2) Pani Emilii zrobiło się niedobrze. Nagle i niespodziewanie globus do gardła podchodzić jej zacząłE. Orzeszkowa: Nad Niemnem..
(1.1) globus ziemski / niebieski / astronomiczny (1.2) globus hystericus (1.3) mieć globus
(1.2) globus hystericus
glob globusik globalny
(1.1) < → kula (1.2) → kula
(1.2) (2.1) angielski: (1.1) globe białoruski: (1.1) глобус bułgarski: (1.1) глобус czeski: (1.1) glóbus duński: (1.1) globus , globe fiński: (1.1) karttapallo francuski: (1.1) globe hiszpański: (1.1) globo terráqueo , globo terrestre kaszubski: (1.1) globùs niemiecki: (1.1) Globus norweski (bokmål): (1.1) globus norweski (nynorsk): (1.1) globus nowogrecki: (1.1) γεώσφαιρα rosyjski: (1.1) глобус słowacki: (1.1) glóbus szwedzki: (1.1) jordglob , glob ukraiński: (1.1) глобус węgierski: (1.1) földgömb, földgolyó, glóbusz włoski: (1.1) globo
globus ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kula
(1.1)
glomus globulus