__TOC__ konik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) (1.2) mały koń (1.3) (1.4) (1.5) ulubiony przedmiot zainteresowań jakiejś osoby, któremu poświęca ona dużo czasu i który jest częstym tematem jej rozmów (1.6) element obrabiarki służący do podpierania obrabianych przedmiotów (1.7) szarańcza, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) koniczyna rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (3.1) osoba sprzedająca nielegalnie bilety na widowiska, koncerty
(1.1-6) (2.1) (3.1)
(1.2) Na bluzeczce miała wyszyte koniki i krówki. (1.5) Ciągle słyszę tylko: pieniędzy! Oto ich ulubiony konik: pieniądze!
(1.2) konik polski
(1.5) hobby, pasja, zamiłowanie (1.7) kobyłka
(1.7) owad
dosiadać swojego konika / dosiąść swojego konika • wsiąść na swojego konika • konik na biegunach
(1.1-2) (1.5) → konik <
(1.1) (1.3) (1.4) (1.5) (1.7) (2.1) angielski: (1.1) nag, pony, cockhorse (toy); (1.2) horseling; (1.5) pursuit, sideline, avocation, by-line; (1.6) tailstock, footstock, poppet, poppethead; (3.1) ticket tout, scalper, exchanger, tailstock baskijski: (1.1) zalditxo czeski: (1.1) koník esperanto: (1.1) ĉevaleto; (1.5) ŝatokupo, ĉevaleto hiszpański: (1.1) caballito jidysz: (1.1) פֿערדל ; (1.5) פֿערדל kaszubski: (1.1) kònik ; (1.2) kònik , kòniczk , zgrzébiã , zgrzébc rosyjski: (1.1) конёк ; (1.5) конёк sanskryt: (1.1) अश्वक szwedzki: (3.1) biljetthaj , biljettspekulant wilamowski: (1.1) fadła , faodła , fādła
konik ()
rzeczownik (1.1) woda