__TOC__ kamrat ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) towarzysz, kompan (1.2) współpracownikMałgorzata Stefaniak, „Absztyfikant założył ancug”, czyli o niemieckich zapożyczeniach we współczesnej polszczyźnie potocznej, w: Język, Komunikacja, Informacja nr 6/2011, red. I. Koutny, P. Nowak, s. 220.
(1.1)
(1.1) Wziął wiatr brata za kamrata, / Teraz z nim po polu lata, / Gonią obaj chmury, ptaki, / Mkną, wplątują się w wiatraki, (…)Julian Tuwim, Dwa wiatry
kamratka kamracki
< < < < <
angielski: (1.1) comrade czeski: (1.1) kamarád duński: (1.1) kammerat hiszpański: (1.1) camarada niemiecki: (1.1) Kamerad norweski (bokmål): (1.1) kamerat norweski (nynorsk): (1.1) kamerat słowacki: (1.1) kamarát szwedzki: (1.1) kamrat wilamowski: (1.1) kaomraot
kamrat ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) kolega, kamrat
(1.1) en kamrat, kamraten, kamrater, kamraterna
(1.1) arbetskamrat
(1.1) kompis, vän
< zobacz też: kollega