__TOC__ tacka ()

,

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) od taca (1.2) mała taca

(1.1-2)

(1.2) Jest już herbata – powiedziała Monika, wchodząc do pokoju z niewielką, plastikową tacką w rękach.

tacowy taca

jidysz: (1.1) טעצל (tecl); (1.2) טעצל (tecl)

tacka ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) samica owcy (1.2) sztaba, sztabka czasownik nieprzechodni (2.1) dziękować

(1) en tacka, tackan; tackor, tackorna (2.1) att tacka, tackar, tackade, tackat, tacka!, pres. part. tackande, perf. part. tackad

(1.1) fårhona

(2.1) tack, tackande

fraza czasownikowa tacka och ta emot • tacka vet jag