kurta () ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kurtka (1.2) duża kurtka
(1.1-2)
(1.1) Generał był Polakiem i ostentacyjnie zawsze mówił po polsku, nawet w urzędach. Znać było w jego wymowie pewne zacięcie i akcent rosyjski, ale ów akcent pasował jakoś do jego wyniosłej figury, do grubej kurty szczególnego kroju, okrągłej czapki z czerwonym lampasem i niebywałej wielkości daszkiem, do sukiennych kamaszów i siwych podkręconych wąsów. (1.2) Odziany był w siermiężną kurtę z samodziału, dobrze chroniącą przed chłodem, choć już mocno sfatygowaną.
(1.1) ubranie
kurtka
skroić kurtę
(1.1)
kurta ()
przymiotnik (1.1) głownie krótki, niedługi (1.2) głownie zwięzły
(1.1) La febla olda damo lante distiĝas per kurtaj paŝoj.2005, Federico Gobbo, May European Union adopt a Lingua Franca? → Słaba, stara dama odchodzi powolnie małymi krokami.
(1.1-2) mallonga
(1.1) longa
(1.1-2) zapożyczenie z od , , ,
kurta ()
przymiotnik (1.1) krótki, niedługi
, , ,
kurta ()
przymiotnik (1.1) krótki
(1.1) rövid
kurtítás kurtít kurtán