kompletny () , ,
przymiotnik (1.1) cały, będący w komplecie (1.2) całkowity, zupełny
(1.1-2)
(1.2) Próba zainteresowania mieszkańców dzielnicy kulturą i sztuką skończyła się kompletnym fiaskiem.
(1.1) kompletny zestaw (1.2) kompletna bzdura
(1.1) niekompletny, niecały
kompletność , komplet , komplecik , kompletowanie , skompletowanie kompletować , skompletować kompletnie
angielski: (1.1) complete, utter arabski: (1.1) كامل, تمام, صحيح białoruski: (1.1) камплектны bułgarski: (1.1) комплектен duński: (1.1) komplet; (1.2) komplet esperanto: (1.1) kompleta, senmanka; (1.2) kompleta, senmanka hiszpański: (1.1) completo kataloński: (1.1) complet niemiecki: (1.1) komplett rosyjski: (1.1) комплектный sanskryt: (1.1) अखण्ड; (1.2) अखण्ड szwedzki: (1.1) komplett; (1.2) komplett ukraiński: (1.1) комплектний włoski: (1.1) completo