bezwarunkowy () , ,
przymiotnik (1.1) nieograniczony warunkami, niezależny od żadnych warunków; całkowity, absolutny, zupełny
(1.1)
(1.1) Roosevelt w sprawie Niemiec zaproponował formułę, której użył w czasie amerykańskiej wojny domowej generał Ulysses S. Grant — „bezwarunkowa kapitulacja”.
(1.1) bezwarunkowe posłuszeństwo / uwielbienie • bezwarunkowa miłość / kapitulacja • odruch bezwarunkowy
bezwarunkowość bezwarunkowo
angielski: (1.1) unconditioned, unconditional, unquestioning, absolute, implicit białoruski: (1.1) безумоўны, безадносны, безагаворачны duński: (1.1) ubetinget, betingelsesløs francuski: (1.1) inconditionnel hiszpański: (1.1) incondicional nowogrecki: (1.1) χωρίς όρους, άνευ όρων, ανεπιφύλακτος rosyjski: (1.1) безусловный słowacki: (1.1) bezpodmienečný ukraiński: (1.1) беззастережний, безумовний włoski: (1.1) incondizionato, pieno, intero