__TOC__ infektion ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) infekcja, zakażenie
(1.1) en infektion, infektionen, infektioner, infektionerne
(1.1) Dysenteri er en tarm infektion som årsager blødninger. → Czerwonka to powodująca krwawienia infekcja jelita. (1.1) De hvide blodlegemer er en del af immunsystemet og bekæmper hele tiden infektioner. → Krwinki białe są częścią układu odpornościowego i cały czas zwalczają infekcje. (1.1) Patienter med bakterielle infektioner må ikke forlade etagen. → Pacjentom z zakażeniami bakteryjnymi nie wolno opuszczać piętra.
(1.1) få infektion • virusinfektion → infekcja wirusowa
infektion ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) infekcja, zakażenie
(1.1) en infektion, infektionen, infektioner, infektionerna
(1.1) Huden skyddar mot infektioner och reglerar kroppstemperaturen. → Skóra chroni przed infekcjami i reguluje temperaturę ciała.
(1.1) virusinfektion
infektera infektiös