__TOC__ infektion ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) infekcja, zakażenie

(1.1) en infektion, infektionen, infektioner, infektionerne

(1.1) Dysenteri er en tarm infektion som årsager blødninger. → Czerwonka to powodująca krwawienia infekcja jelita. (1.1) De hvide blodlegemer er en del af immunsystemet og bekæmper hele tiden infektioner. → Krwinki białe są częścią układu odpornościowego i cały czas zwalczają infekcje. (1.1) Patienter med bakterielle infektioner må ikke forlade etagen. → Pacjentom z zakażeniami bakteryjnymi nie wolno opuszczać piętra.

(1.1) få infektion • virusinfektion → infekcja wirusowa

infektion ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) infekcja, zakażenie

(1.1) en infektion, infektionen, infektioner, infektionerna

(1.1) Huden skyddar mot infektioner och reglerar kroppstemperaturen. → Skóra chroni przed infekcjami i reguluje temperaturę ciała.

(1.1) virusinfektion

infektera infektiös