laba ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) czas wolny od pracy, nauki, zajęć (1.2) beztroski odpoczynek, próżnowanie, leniuchowanie
(1.1) Koniec czerwca: chłopaki czekają już tylko na rozdanie świadectw – a potem całe dwa miesiące laby! (1.2) Ni mo sprawiedliwości na tym świecie. Jedyn musi siedzieć w robocie, a drugi mo labęRyszard Ćwirlej, Śliski interes, Warszawskie Wyd. Literackie Muza, Warszawa 2016, s. 269..
(1.1) czas na labę • mieć labę
→ odświeżenie, wypoczynek
angielski: (1.1) dog days kaszubski: (1.1) laba niemiecki: (1.1) süßes Nichtstun , Nichtstun
laba ()
rzeczownik (1.1) lawa
laba ()
rzeczownik (1.1) zysk (1.2) marża
berlaba
laba ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) laba
(1.1) leganienié, leżenié, òdpòczink, swòbòda, (swiãti / błodżi) spòkój, nic nierobienié, zbijanié bąków, LB („el-be” - leżenié bikã / leżenié jak bik / leżenié brzëchã do górë)
laba ()
czasownik (1.1) myć / umyć
laba ()
liczebnik główny (1.1) dwa