glon ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) , rodzaj organizmów wodnych; rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) nielubiany uczeńJolanta Ignatowicz-Skowrońska, Motywy roślinne w slangu młodzieżowym i żargonie przestępczym, „Acta Universitatis Wratislaviensis” no 2282, Język a Kultura, t. 16, Wrocław 2001, s. 236. (2.2) mężczyzna
(1.1)
(1.1) Glony są w większości organizmami samożywnymi.
(1.1) alga, wodorost
glony
(1.1) od () oznaczającego lepką, śluzowatą substancję, to zaś wywodzi się od pierwiastka oznaczającego coś śluzowatego, lepkiego ( glina, glista)
angielski: (1.1) alga baskijski: (1.1) alga duński: (1.1) alge esperanto: (1.1) algo farerski: (1.1) alga francuski: (1.1) algue hiszpański: (1.1) alga ido: (1.1) algo interlingua: (1.1) alga islandzki: (1.1) þörungur kataloński: (1.1) alga niemiecki: (1.1) Alge norweski (bokmål): (1.1) alge norweski (nynorsk): (1.1) alge nowogrecki: (1.1) φύκι szwedzki: (1.1) alg węgierski: (1.1) alga