cudowność () ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, co cudowne, wspaniałe, niezwykłe, piękne itp. (1.2) cecha rzeczy cudownej, związanej z cudem, powstałej na skutek cudu
(1.1-2)
(1.1) Cudowność jest zawsze piękna, wszystko jedno jaka cudowność, nie ma cudowności, która by nie była pięknaAndré Breton „Manifest surrealizmu”.
(1.1) wspaniałość, niezwykłość (1.2) nadprzyrodzoność, nieziemskość
(1.1) okropność, okropieństwo
cud , cudak , cudactwo , cudaczność , cudowanie , cudaczenie cudować , cudaczyć cudowny, cudny, cudaczny cudownie, cudnie, cudacznie
łaciński: (1.1) mirificentia