niepokoić () , ,
czasownik przechodni niedokonany (1.1) wzbudzać niepokój, martwić czasownik zwrotny niedokonany niepokoić się (2.1) mieć obawy, martwić się
(1.1) (2.1)
(1.1) – Przepraszam – powiedziałem – że niepokoję, ale chciałem wiedzieć, którą mamy godzinę.
(1.1) aferować, inkomodować
niepokój , niepokojenie , zaniepokojenie zaniepokoić niepokojąco niepokojący, niepokojony, nieniepokojony
angielski: (1.1) disquiet, disturb duński: (1.1) bekymre, forurolige; (2.1) bekymre sig hiszpański: (1.1) inquietar, alarmar, turbar, preocupar interlingua: (1.1) disconcertar, molestar, turbar, perturbar jidysz: (1.1) באַאומרויִקן (baumruikn); (2.1) נעמען זיך צום האַרצן (nemen zich cum harcn) łaciński: (1.1) turbo nowogrecki: (1.1) ανησυχώ, στενοχωρώ, αναστατώνω, ταράζω, φοβίζω nowopruski: (2.1) zurgautwei portugalski: (1.1) alarmar szwedzki: (1.1) ängsla, oroa; (2.1) ängsla, oroa ukraiński: (1.1) непокоїти; (2.1) непокоїтися włoski: (1.1) turbare