Polonia ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) grupa wszystkich osób pochodzenia polskiego mieszkająca na stałe poza historycznymi granicami Polski; (1.2) apoteoza, personifikacja Polski lub Polaków w patriotycznych utworach literackich, dziełach malarskich;
(1.1-2)
(1.1) Prezydent spotkał się w Atenach z miejscową Polonią. (1.2) Narodzie polski! wytrwały i chrobry, / Do twoich bitew za Chrystusa Pana / Daję ci jeszcze jednego hetmana – / Kość z kości twojej. Polonio! Polonio!Kornel Ujejski Kanonizacja św. Jacka
(1.1) Polonia amerykańska / niemiecka / …
polonizm , polonizacja , polonizator , polonistyka , polonista , polonistka , Polonus / polonus , polonica / polonika , polonizowanie , spolonizowanie polonizować , spolonizować polonijny, polonistyczny
(1.1)
Polonia ()
rzeczownik, nazwa własna (1.1) Polska
(1.1) zobacz też: Indeks: Albański - Kraje Europy
Polonia ()
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) Polska
(1.1) Polonia ye un país d'Europa Zentral. → Polska jest państwem w Europie Środkowej.
(1.1) zobacz też: Indeks: Aragoński - Kraje Europy
Polonia ()
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) Polska
Polonia ()
rzeczownik, nazwa własna (1.1) Polska
(1.1) Poloniako Errepublika → Rzeczpospolita Polska
poloniar poloniar, poloniera
(1.1) zobacz też: Indeks: Baskijski - Kraje Europy
Polonia ()
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) Polska
(1.1) República de Polonia
polonés , polonesa polonés
Polonia ()
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) Polska
(1.1) Nuestra hija estudia en Polonia. → Nasza córka studiuje w Polsce.
(1.1) República Popular de Polonia; República de Polonia
polaco polaco , polaca , polaquito
(1.1) zobacz też: Indeks: Hiszpański - Kraje Europy
Polonia ()
rzeczownik, nazwa własna (1.1) Polska
Polonia ()
rzeczownik, nazwa własna (1.1) Polska
(1.1)
(1.1) Le parola "Polonia" esseva usate pro le prime tempore in 966, le anno de su adoption del christianitate per Mieszko I. → Słowo Polska zostało użyte pierwszy raz w 966, roku przyjęcia chrześcijaństwa przez Mieszka I.
(1.1) Republica de Polonia
(1.1) Europa
polonese polonese, polonium, polonaise
(1.1)
Polonia ()
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) Polska
(1.1) Poloni|a, Poloniae
(1.1) In Polonia habito. → Mieszkam w Polsce.
polonus polonicus
finis Poloniae
zobacz też: Indeks: Łaciński - Kraje Europy
Polonia ()
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) Polska
(1.1) Polonia este o țară din Europa Centrală. → Polska to kraj w Europie Środkowej.
(1.1) zobacz też: Indeks: Rumuński - Kraje Europy
Polonia ()
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) Polska
(1.1)
(1.1) Il casciubico è una delle lingue parlate in Polonia. → Kaszubski jest jednym z języków używanych w Polsce.
pollacco , polacca , polacco polacco, pollacco polonizzare
(1.1) zobacz też: Indeks: Włoski - Kraje Europy