azyl

azyl ()

,

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) miejsce ucieczki, bezpieczne schronienie; (1.2) schronienie udzielane przez państwo osobie prześladowanej przez własny kraj ze względów politycznych lub społecznych;

(1.1-2)

(1.1) Wybrał więc mazurską pustkę, uznając ją za wystarczająco bezpieczny azyl. (1.2) Liczba ubiegających się o azyl w Szwecji Ukraińców wzrosła sześciokrotnie.

(1.1) azyl dla zwierząt • trafiać / trafić / kierować / skierować do azylu • umieszczać / umieścić / przebywać w azylu • opuszczać / opuścić azyl (1.2) składać wniosek o azyl • ubiegać się o azyl • udzielac azylu

(1.1) schronienie

(1.2) azyl polityczny, azyl terytorialny, azyl dyplomatyczny

azylant , azylantka azylek azylowy, azylancki azylancko

,

angielski: (1.1) asylum; (1.2) asylum arabski: (1.1) موئل ; (1.2) لجوء, حق اللجوء białoruski: (1.1) прытулак , прыстанішча ; (1.2) прытулак duński: (1.2) asyl esperanto: (1.1) azilo; (1.2) azilo francuski: (1.1) refuge ; (1.2) asile górnołużycki: (1.1) azyl hiszpański: (1.1) asilo , refugio ; (1.2) asilo kaszubski: (1.1) schróniô , azyl , bezpieczny môl , przëtułk kataloński: (1.1) refugi łaciński: (1.1) asylum , confugium ; (1.2) asylum , confugium niemiecki: (1.1) Asyl ; (1.2) Asyl nowogrecki: (1.1) άσυλο; (1.2) άσυλο rosyjski: (1.1) убе́жище ; (1.2) убе́жище słowacki: (1.2) azyl

azyl ()

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) azyl

(1.1)

azyl ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) azyl

azylny, azylowy

azyl ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) azyl

(1.1) schróniô, bezpieczny môl, przëtułk

azyl ()

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) azyl (1.2) azyl (schronienie w miejscach świętych) (1.3) azyl (miejsce bezpieczne, schronienie) (1.4) azyl (stan spokoju, bezpieczeństwa)

(1.1-4)

(1.1) právo azylu • požiadať o azyl

azylant , azylantka azylový, azylantský