anatema ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) klątwa kościelna, wyklęcie, wykluczenie ze społeczności; potępienie poglądów heretyckich; (1.2) osoba, przedmiot lub nauka dotknięta klątwą kościelną (1.3) potępienie, wykluczenie z jakiegoś środowiska
(1.1-3)
(1.1) Trudno przy tym oprzeć się wrażeniu, iż anatema , którą Kościoły zwykłe były obkładać taniec, przyczyniała się [—] wbrew intencjom kleru [—] do swobodnego w nim zachowania. (1.3) Obłożony rodową, sąsiedzką i środowiskową anatemą, wyjechał z żoną do Rosji i wszelki słuch o nim raz na zawsze zaginął.
(1.1) klątwa kościelna, ekskomunika
anatematyzować
<
angielski: (1.1) anathema baskijski: (1.1) anatema białoruski: (1.1) ана́фема bułgarski: (1.1) ана́тема czeski: (1.1) anathéma duński: (1.1) anatema esperanto: (1.1) anatemo fiński: (1.1) anateema francuski: (1.1) anathème galicyjski: (1.1) anatema hiszpański: (1.1) anatema / interlingua: (1.1) anathema litewski: (1.1) anatema łaciński: (1.1) anathema niderlandzki: (1.1) banvloek niemiecki: (1.1) Kirchenbann , Anathem , Anathema nowogrecki: (1.1) αφορισμός portugalski: (1.1) anátema rosyjski: (1.1) ана́фема rumuński: (1.1) anatemă słowacki: (1.1) anatéma szwedzki: (1.1) anatema , bannlysning ukraiński: (1.1) ана́фема węgierski: (1.1) anatéma włoski: (1.1) anatema
anatema ()
rzeczownik (1.1) anatema, ekskomunika (1.2) potępienie
(1.1) eskumiku (1.2) gaitzespen
anatema ()
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) anatema, ekskomunika (1.2) klątwa, potępienie (1.3) osoba wyklęta
(1) anatemas
(1.1) excomunión, anatematismo (1.2) condena, condenación, maldición
anatematizar, anatemizar anatematizador anatematismo
< (anáthema)
dziś spotyka się przeważnie w rodzaju męskim: el anatema
anatema ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) anatema, ekskomunika
(1.1)
(1.1) ekskomunika
anatema ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) ekskomunika, klątwa
(1.1) ett anatema, anatemat, anateman, anatemana
anatema ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) anatema, ekskomunika