dyskretny () ,
przymiotnik (1.1) zachowujący tajemnice i taktowny (1.2) taki, który nie rzuca się w oczy (1.3) przyjmujący wartości z przeliczalnego zbioru
(1.1-2) (1.3)
(1.1) Ania jest wspaniałą przyjaciółką, dyskretną i lojalną. (1.2) Ja bym tu dał jakiś dyskretny akcent kolorystyczny. (1.3) Widmo operatora jest zdegenerowane i dyskretne.
(1.2) jawny (1.3) ciągły
dyskrecja, dyskretność, dyskretyzacja, dyskretyzator dyskretnie
angielski: (1.1) discreet; (1.2) unobtrusive; (1.3) discrete bułgarski: (1.1) дискретен czeski: (1.3) diskrétní duński: (1.2) diskret; (1.3) diskret esperanto: (1.1) diskreta; (1.2) diskreta; (1.3) diskreta niemiecki: (1.1) diskret; (1.2) diskret; (1.3) diskret norweski (bokmål): (1.1) diskré, diskre, diskret; (1.2) diskré, diskre, diskret norweski (nynorsk): (1.1) diskré, diskre, diskret; (1.2) diskré, diskre, diskret rosyjski: (1.3) дискретный słowacki: (1.1) diskrétny szwedzki: (1.1) diskret; (1.2) diskret; (1.3) diskret