dynamit ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) materiał wybuchowy otrzymywany z mieszanki nitrogliceryny i ziemi okrzemkowej;
(1.1)
(1.1) Do wysadzenia tego budynku wystarczyła jedna laska dynamitu.
(1.1) laska dynamitu
(1.1) materiał wybuchowy
dynamitard dynamicik dynamitowy
(1.1) ; nazwa nadana przez wynalazcę, Alfreda Nobla
angielski: (1.1) dynamite arabski: (1.1) ديناميت baskijski: (1.1) dinamita białoruski: (1.1) дынаміт bułgarski: (1.1) динамит duński: (1.1) dynamit estoński: (1.1) dünamiit francuski: (1.1) dynamite hiszpański: (1.1) dinamita jidysz: (1.1) דינאַמיט (dinamit) niderlandzki: (1.1) dynamiet niemiecki: (1.1) Dynamit norweski (bokmål): (1.1) dynamitt norweski (nynorsk): (1.1) dynamitt rosyjski: (1.1) динамит słowacki: (1.1) dynamit szwedzki: (1.1) dynamit tagalski: (1.1) dinamita ukraiński: (1.1) динаміт węgierski: (1.1) dinamit włoski: (1.1) dynamite
dynamit ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) dynamit
(1.1)
dynamit ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) dynamit
(1.1)
dynamitka dynamitový
dynamit ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) dynamit
(1.1) en dynamit, dynamiten;