manĝi ()
czasownik (1.1) jeść
(1.1)
(1.1) Kion vi manĝas? → Co jesz?
(1.1) manĝi +
(1.1) matenmanĝi
manĝegi, manĝeti, manĝigi, ĉirkaŭmanĝi, formanĝi, malmanĝi, tramanĝi manĝo, manĝado, manĝaĵo, manĝejo, manĝilo, manĝujo manĝebla, manĝema
ĉiu manĝas, kiel li aranĝas • instruas mizero manĝi panon sen butero • kiu kaĉon aranĝas, tiu ĝin manĝas • kiu kaĉon kuiris, tiu ĝin manĝu • la lipoj ne montru, kion manĝis la buŝo • la manĝota fiŝo estas ankoraŭ en la rivero • lupo lupon ne manĝas • ne el unu forno li manĝis jam panon • rusto manĝas feron, ĉagreno la koron • rusto manĝas la feron, kaj zorgo la homon • scias la kato, kies lardon ĝi manĝis • se Dio ne aranĝos, lupo vin ne manĝos • se vi faros vin ŝafo, la lupoj vin manĝos • se vi sidos en branoj, vin manĝos la porkoj • stomako ne estas spegulo: kion ĝi manĝis, ne vidas okulo • vulpo mienon ŝanĝas, sed plue kokidojn manĝas