sekta ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) odłam jakiejś religii (1.2) grupa wyznająca odrębną religię skupiona wokół przywódcy duchowego (1.3) grupa społeczna izolująca się od ogółu
(1.1-3)
(1.1) Opłaciła się Rzeczypospolitej tolerancja okazywana przedstawicielom mniejszości religijnych, najbardziej skrajnych sekt wyznaniowych, takich jak anabaptyści niemieccy i holenderscy (menonici) czy antytrynitarze. (1.2) Sekty tego rodzaju są co prawda nieliczne, ale władza guru nad jej członkami jest właściwie absolutnaRobert Tekieli, Zmanipuluję cię, kochanie, s. 12.
sekciarstwo , sekciarz sekciarski, sektowy
→ stronnictwo
angielski: (1.1) sect arabski: (1.1) فرقة (firqa), طائفة (ṭā'ifa) baskijski: (1.1) sekta bułgarski: (1.1) секта ; (1.3) секта chorwacki: (1.1) sekta czeski: (1.1) sekta duński: (1.1) sekt esperanto: (1.1) sekto estoński: (1.1) sekt francuski: (1.1) secte galicyjski: (1.1) seito gruziński: (1.1) სექტა (sek'ta) hindi: (1.1) मज़हब (mazhab) hiszpański: (1.1) secta interlingua: (1.1) secta japoński: (1.1) セクト (sekuto) jidysz: (1.1) סעקטע (sekte) kataloński: (1.1) secta ; (1.2) secta koreański: (1.1) 종파 (jongpa) kurmandżi: (1.1) mezheb niderlandzki: (1.1) sekte niemiecki: (1.1) Sekte ormiański: (1.1) աղանդ (ałand) portugalski: (1.1) seita rosyjski: (1.1) секта słoweński: (1.1) sekta ukraiński: (1.1) секта węgierski: (1.1) szekta włoski: (1.1) setta
sekta ()
rzeczownik (1.1) sekta
sekta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) sekta
sekta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) sekta
(1.1)
sekta ()
czasownik (1.1) karać
sekta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) sekta
sektant , sektantstvo , sektar , sektaš , sektašenje , sektaštvo sektašiti sektantski, sektaški sektaško