abbaiare ()
,
czasownik nieprzechodni (1.1) (o psie) szczekać, ujadać (1.2) krzyczeć, wrzeszczeć czasownik przechodni (2.1) krzyczeć, wykrzyczeć
(2.1) abbaiare un comando → wykrzyczeć rozkaz
(1.1) latrare (1.2) gridare, imprecare, inveire, sbraitare, strepitare, strillare, tuonare, urlare (2.1) gridare, strillare, urlare
abbaiamento , abbaiata , abbaiatore , abbaio , abbaione abbaiante
abbaiare alla luna → krzyczeć na próżno abbaiare dalla fame → być głodnym jak wilk (przysłowie) can che abbaia non morde → krowa, która dużo ryczy, mało mleka daje