dróżka ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) od: droga (1.2) wąska droga polna, leśna lub ogrodowa (1.3) pielgrzymka (1.4) pielgrzymka do Częstochowy (1.5) szew w skarpecie lub pończosze, który idzie z tyłu od góry do pięty przez łydkę (1.6) (później ) podróż, wędrówka (1.7) rodzaj wzoru na pisankach (1.8) dorożka
(1.1-2)
(1.2) Szedłem wczoraj polną dróżką.
(1.4) być w dróżce → iść do Częstochowy
(1.1-7) droga , drogowiec , podróżny (1.1-7) podróżny, przydrożny
(1.8) Słownik języka polskiego z 1861 (tzw. Słownik wileński) określał to użycie jako błędne.
(1.1) angielski: (1.2) lane białoruski: (1.1) дарожка ; (1.2) дарожка esperanto: (1.2) vojeto jidysz: (1.2) וועגל (wegl), וועגעלע (wegele) kataloński: (1.2) sender , sendera , viarany rosyjski: (1.1) дорожка ; (1.2) дорожка ukraiński: (1.1) доріжка ; (1.2) доріжка